Περιγραφή:
Αυτή η εκπληκτική επιπλωμένη μονοκατοικία 195 τ.μ., σε οικόπεδο 400 τ.μ., στις Δαφνούσες Αρκίτσας, προσφέρει μια όαση ηρεμίας και χαλάρωσης. Η μοντέρνα κατασκευή, η λειτουργική διαρρύθμιση και η πανέμορφη θέα την καθιστούν ιδανική επιλογή για μόνιμη κατοικία ή εξοχικό.
Χαρακτηριστικά:
Πλεονεκτήματα:
Επενδυτική ευκαιρία:
Αυτό το ακίνητο αποτελεί μια εξαιρετική επενδυτική ευκαιρία, καθώς μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο για ιδιοκατοίκηση όσο και για ενοικίαση. Η τοποθεσία του, η ποιότητα κατασκευής και η πληρότητα εξοπλισμού του το καθιστούν ελκυστικό σε μισθωτές που αναζητούν μια άνετη και χαλαρωτική διαμονή.
Μειωμένη Τιμή: 350.000€
Επικοινωνία:
Για περισσότερες πληροφορίες ή για να κλείσετε ραντεβού για επίσκεψη στο ακίνητο, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας στο 22350 23999
| Επίπεδο | τ.μ. | Δωμ. | Σαλ. | Κουζ. | Μπαν. | WC | Μπαλκ. | Τζάκι | Σοφίτα |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ημιυπόγειο | 75.00 | 2 | 2 | 2 | 2 | 0 | 0 | ✗ | ✗ |
| 1 ος | 60.00 | 3 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | ✗ | ✗ |
| 1ος Υπερυψωμένος | 60.00 | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | ✓ | ✗ |
| Συνολικά | 195 | 5 | 3 | 3 | 3 | 1 | 0 | - | - |
A+
A
Β+
B
Γ
Δ
Ε
Ζ
Η
Η Αρκίτσα είναι παράλιος οικισμός του Νομού Φθιώτιδας με υψόμετρο 40 μ. και πληθυσμό 840 κατοίκους κατά την Ελληνική Απογραφή 2011. Αποτελεί αναγνωρισμένο τουριστικό θέρετρο, γνωστό για τις παραλίες του με τα καθαρά νερά του και το περιβάλλον του. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, στην ακτή της τέως Επαρχίας Λοκρίδας επί του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Λοκρών, με έδρα την Αταλάντη. Απέχει 10 χιλιόμετρα από την Αταλάντη και 150 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Το λιμάνι της συνδέει με φέρι μποτ την Κεντρική Ελλάδα με τη Βόρεια Εύβοια (Αρκίτσα – Λουτρά Αιδηψού) και εμφανίζει μεγάλη κίνηση όλες τις εποχές του χρόνου.
Πριν τη Μυκηναϊκή περίοδο στην περιοχή παρατηρήθηκαν καταστροφές οικισμών, στασιμότητα, επιστροφή στη γεωργία και πολιτισμική απομόνωση λόγω πιθανής εισβολής ελληνικών φύλων από τη Θεσσαλία.
Τη Μυκηναϊκή περίοδο οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αλιεία, την κτηνοτροφία και τη γεωργία (σιτάρι, δημητριακά, όσπρια, ελιές, σταφύλια, κρασί).
Την Πρωτογεωμετρική περίοδο (10ος αιώνας-8ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε μεταβολή στα ταφικά έθιμα, επιρροές στην τέχνη από Αττική, Κόρινθο, Εύβοια και Θεσσαλία, μαζική παραγωγή αγγείων και άνθηση της μεταλλουργίας (όπλα και χρυσά κοσμήματα). Η κοινωνία την εποχή αυτή είναι πολυταξική με διαφορετικές ασχολίες των εκπροσώπων της κοινωνικής ιεραρχίας, η δε θέση της γυναίκας υψηλή και σημαντική εντός αυτής.
Οι ασχολίες του λαού με το εμπόριο και τη ναυτιλία, έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μιας εύπορης τάξης, της αστικής τάξης.
Η Αλόπη και το Θρόνιο κατά το πρώτο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου (431-430) είχαν καταληφθεί από τον Αθηναίο στρατηγό Κλεόπομπο του Κλεινίου[8], πράγμα που σημαίνει ότι υπήρχε η πόλη στην κλασική εποχή. Εκτός της Λοκρικής Αλόπης υπήρχαν και άλλες πόλεις με το ίδιο όνομα, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος.
Όλοι οι οικισμοί της Λοκρικής Αλόπης είναι παραθαλάσσιοι, οι κάτοικοί τους αγρότες, έμποροι και ναυτικοί και η κοινωνική οργάνωση ήταν ιεραρχημένη. Είναι εμφανείς οι επιρροές από την υπόλοιπη Ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά σε διάφορες ασχολίες των κατοίκων κυρίως όμως στην κεραμική τέχνη.
